Lindes zijn sterke stadsbomen met een hoge biodiversiteitswaarde en een goede klimaatbestendigheid. Daarom worden ze veel toegepast in de bebouwde omgeving. De lindebladluis, die op veel Tilia-soorten voorkomt, kan echter problemen geven. De kleverige honingdauw die de luizen afscheiden, zorgt voor overlast wanneer die op geparkeerde auto's of straatmeubilair terechtkomt. Gelukkig zijn er ook een aantal lindesoorten die resistent zijn tegen luizen.

De beste druipvrije lindes

Een doordachte soortkeuze is de beste garantie om overlast door bladluis en de vorming van roetdauw te voorkomen. Speciaal voor inrichters van de openbare ruimte hebben wij onze ervaringen met verschillende Tilia's gebundeld en een lijst samengesteld van soorten die in de meeste omstandigheden ongevoelig zijn voor luis. 

Welke problemen geeft de bladluis?

De bladluis overwintert op de twijgen en rond de knoppen. In het voorjaar worden de vrouwelijke luizen geboren en vooral bij afwisselend droge en natte perioden kan de populatie razendsnel toenemen. De luis voedt zich met het sap uit de bladeren. Overtollig sap (honingdauw) scheiden ze uit en dat veroorzaakt een plakkerige substantie, waardoor de boom en alles wat vlak bij de boom staat gaat kleven. Die plakkerige substantie is ook de voedingsbodem voor de roetdauwschimmel. Deze roetdauw vormt een laagje op het blad, waardoor het zonlicht wordt tegengehouden. Daardoor vermindert de groei op lange termijn en sterft het blad af.

Kun je aantasting door bladluis voorkomen?

Het kan gebeuren dat redelijk resistente soorten toch geplaagd worden door bladluis. Dat heeft bijna altijd te maken met de groeiomstandigheden, want als een boom op een slechte standplaats staat, is hij altijd gevoelig voor ziekten en plagen. In de strijd tegen bladluis is het dus belangrijk om de linde goede groeiomstandigheden te geven. Tilia vraagt een luchtige bodem, niet te nat en voldoende zon.